Stracci Sugarveil, klasik çanta yüzeyi anlayışını tamamen reddeden; kristali bir süsleme unsuru olarak değil, doğrudan strüktürel ve heykelsi bir kütle olarak ele alan deneysel bir Crystal Gelato Couture tasarımıdır.

Bu modelin gövdesi, düzenli dizilimlerden bilinçli biçimde kaçınılarak; iğnemsi, yaprak benzeri ve parçalı kristal formların farklı açılarla üst üste bindirilmesiyle oluşturulmuştur. Kristaller, yüzeyde tek bir düzlem oluşturmak yerine, dışa doğru patlayan ve içe doğru çöken mikro hacimler üretir. Bu yapı, çantaya mercan benzeri, organik ve neredeyse canlı bir doku kazandırır.

Kristal örgü, klasik “parlak ve pürüzsüz” bir yansıma hedeflemez. Aksine, ışığı parçalayan, dağıtan ve kıran yüksek difüzyonlu bir yüzey davranışı sergiler. Bu sayede çanta, hareket halinde sürekli değişen bir ışık–gölge karakteri üretir; sabit bir renkten çok, yoğunluk ve derinlik algısıyla var olur.

Stracci Balletto’nun silueti, alt bölümde yoğunlaşan kristal kütlenin yukarı doğru hafifçe açıldığı yumuşak hobo–heykel arası bir form üzerine kuruludur. Gövde, iç iskeletle zorla şekillendirilmiş sert bir yapı değildir; kristal örgünün doğal ağırlık dağılımı ve yerçekimiyle şekillenmesine izin veren serbest bir mimari anlayışla oluşturulmuştur.